باید به فکر تنهایی خودم باشم . . .

 

 

 

 

دست خودمو می‌گیرم و

 

 

 

 

از خونه می‌زنم بیرون

 

 

 

 

تو پارک

 

 

 

 

به جز درخت

 

 

 

 

هیچ چیز نیست.

 

 

 

 

روی تمام نیمکت‌های خالی می‌نشینیم

 

 

 

 

تا نیمکتاش،

 

 

 

 

از تنهایی رنج نبرند!

 

 

 

 

دلم گرفته،

 

 

 

 

یاد تنهایی اتاق خودم می‌افتمو

 

 

 

 

از خودم خواهش می‌کنم،

 

 

 

 

به خانه برگردِ ...

 

 

 

 

باید هوای تنهایی اتاقمم داشته باشم. . .